Upside down

Boi. Veel afscheid moeten nemen van mensen, was niet te makkelijk. ik ben veel van die mensen gaan houden. Ze zijn geweldig daar in Nickerie.

Er was wel een "kleine" verandering gekomen met overplaatsingen. Dinsdagochtend zouden we alle 3 opgehaald worden en er zou een andere elder achterblijven. We zaten op ze te wachten eigenlijk en wat laatste dingen in te pakken, toen de telefoon ging. Ik pakte op en het was de zendingspresident......oi altijd spannend, want de zendingspresident belt niet zomaar om te babbelen. "Elder Koenen, je zorgt altijd voor last-minute changes. Je zult niet meer naar Blauwgrond gaan, maar naar Kwatta en daar werken met elder Harding en jullie zullen de zone leiden." Boi , grote verandering en nu zal ik leiding geven samen met elder Harding over de zone met 18 elders totaal. Alle elders in Suriname dus. Echt interessant en wel even helemaal anders.

Deze week was echt tof. Veel verschillende dingen om te doen. We rijden rond in een Toyota bus, waar bijna alle elders van Suriname in passen. Ik heb geen rijbewijs, dus ik ben de "shotty" zoals ze dat zeggen. Ik ben altijd naast mijn collega om op het verkeer te letten hierzo. We rijden met het normale werk nog steeds op onze fietsen rond, maar om dingen te regelen gaan we meestal met de auto.

Deze week voelde ik me zeker klein. Al de nieuwe taken en verantwoordelijkheden lieten me even nadenken. Boi kan ik dat wel?! Ik kon een hele lijst van dingen maken, waarom ik geen zoneleider zou kunnen zijn. Toch maakte ik op gegeven moment de keuze dat, omdat ik geroepen was om dit te doen, het mogelijk zal zijn en ik zette me erover heen. Ik voelde zeker een gerust gevoel over me komen en nu is alles weer smooth.

Ik weet dat we dit leven hebben om te leren en dat al onze keuzes echt uitmaken voor God. Hij is onze Vader en Hij houdt zoveel van ons. Ik heb elke dag in de Schriften gelezen en elke keer heb ik dingen gelezen die me hebben opgebouwd en precies gelezen wat ik nodig had.
Hij kijkt naar ons om zoals een herder naar zijn schapen.

Nu zit ik weer in een apartement met 4 elders totaal. Elder Holtz, de grote man waar ik in Blauwgrond mee gewerkt heb en met elder Dinge, de elder die mijn eerste collega was. Zoals we dat op zending noemen: mijn vader haha. (omdat hij de eerste collega is en hem alles in de echte praktijk heeft geleerd) Hij is weer even op zending geroepen voor een korte tijd om ons te helpen. Zeker interessant om hem om ons heen te hebben.

Mijn nieuwe collega is dus elder Harding. Hij komt uit Idaho,USA. We hebben veel plezier en hij is langer op zending dan ik . Hij heeft nog 3 maanden voor zijn zending afloopt, dus ik kan zoveel van hem leren. We zullen een goede tijd hebben.
Ik hou erg veel van mijn zending.

Bedankt voor al jullie support.

foeroe lobi.

e. koenen

Add on......

De mensen waar ik mee in de hangmat zit zijn marcel en angela en hun kid o'neal.

Ze hebben me zoveel bedankt deze week. Ik kende ze nog van vorig jaar en ze waren getrouwd en hij werd gedoopt 2 weken nadat ik Nickerie had verlaten. Hij heeft een ruw verleden, vooral doordat hij een veteraan is en die hebben veel trauma's. Toen ik hier weer terug was gekomen , zijn we hem vaak gaan opzoeken en hij heeft me bedankt. Hij zei dat, nadat hij een beetje was weggevallen, hij weer is terug gekomen, omdat ik hem ben blijven bezoeken. Zijn vrouw heeft me bedankt dat ik hun leven heb gered en hun familie heb gered. Dat raakte me echt enorm.

Dat is zending mensen. Zoveel invloed kunnen we uitoefenen door het licht dat Christus in ons leven geeft te laten zien aan anderen. Levens worden letterlijk gered. Marcel is onherkenbaar voor veel mensen die hem een jaar geleden kenden. Helemaal anders geworden en hij had een mooie toespraak gegeven in de kerk zondag.

dat is het wonder van de verzoening van Christus. er is hoop. voor iedereen.

Hoekie Koekie

o boi, overplaatsingen zijn altijd interessant. Ze zetten je wereld helemaal op de kop.
Ik ga weer terug naar Blauwgrond, voor zover ik weet. We hoorden dat er nog wat wijzigingen gaan komen, geloof ik.
Terug naar Blauwgrond voelt als weer terug naar huis!
Eerlijk gezegd is het heel dubbel, omdat ik hier ook zoveel van het gebied hou. Helemaal in the middle of nowhere. Het is echt mooi hier en we hebben op dit moment zoveel mensen die veel vooruitgang maken en naar de kerk willen gaan komen en gedoopt worden, dat heb ik nooit eerder meegemaakt.
Nooit heb ik een gebied verlaten met zoveel voorbereidde mensen en nooit zoveel mensen achtergelaten die klaar zijn voor het evangelie.
Het zijn dan ook niet mijn mensen of onderzoekers maar die van de Heer, dat is duidelijk.

Deze ochtend heb ik nog een graffiti samen met Raoul en met Elder Croese gemaakt bij onze oude huisbaas. Ze heeft een winkeltje daar zo en we hebben leuke letters er achterop gezet. Altijd leuk ! Hoekie Kekie heet die plek en ze verkopen lekkere koekjes! Maar goed dat we daar weg zijn, want het kostte soms wel teveel geld haha!

Ik heb zoveel meegemaakt en zoveel om te schrijven.

Op zending is het heel dubbel om over thuis na te denken. De meeste dromen die ik heb over naar huis gaan, zijn heel blij om de mensen weer te zien, maar ook heel verdrietig om het werk en dit leven te laten. Vaak word ik wakker uit deze dromen. Dromen dat ik thuis ben en ineens besef dat zending over is. Zo snel! het is meestal maar een vreemd gevoel.
Dus dat maakt me wakker om te genieten van elke seconde.

Ik geef jullie een overview van de geweldige mensen die hier zijn en die zich voorbereiden op de doop. teveel om waar te zijn bijna!:

ik zal sommige niet met naam noemen:

deze man: die wil zijn leven veranderen helemaal. hij heeft een moeilijk verleden en de eerste keer dat we hem ontmoetten heeft hij in de avond zijn werk opgezegd omdat hij werkte als security bij een bordeel. hij was in de kerk en zei dat hij zich helemaal anders voelde na de kerk omdat hij genomen had van het avondmaal wat was ingezegend.

amanda en kids: ze heeft geen onderbenen en riep me een keer naar haar toe om met ze te praten en heeft een antwoord gekregen dat ze in de kerk van de zendelingen nog eens moet gedoopt worden, terwijl ze al 2 maal gedoopt is. ze hebben geen werk en geen inkomen en hadden de hele week gespaard voor taxi geld en waren in de kerk en hielden ervan en zullen binnenkort gedoopt worden. ze heeft een jongen van 18 en meisje van 16.

lorenzo: de meest nederige kid. 16 jaar en leest veel van het Boek van Mormon en is helemaal enthousiast over de doop. een van die mensen die je onderwijst en je voelt dat zo iemand een grote kans heeft om zelfs een elder te kunnen worden. hij is van plan om deze zaterdag gedoopt te worden.

witney: was voor het eerst in deze kerk en zei dat ze er heel veel van hield. ze zei dat het meer duidelijk en meer rustig is dan andere kerken en dat ze zich heel goed voelde. ze is 20 en heeft een klein kindje en is enthausiast over de Kerk.

ik kan zo nog eventjes doorgaan.

naast deze mensen zijn natuurlijk vele leden waar ik veel liefde voor heb ontwikkeld en ook dit mooie gebied.

Ik weet dat de kerk waar is en ik zie zoveel wonderen gebeuren met de mensen die we vinden. we vinden zoveel voorbereide mensen. ik zou nog een lijst van 10 mensen kunnen geven die helemaal geweldig zijn die we deze week gevonden hebben maar dat zal ik niet doen.

ik hou van jullie, en mis iedereen , toch wil ik niet graag snel terug. ik denk niet na over de tijd en wil niets weten over thuis gaan. is een kenmerk van veel elders haha! het werk is mooi en dankbaar.

bedankt . lobi

e. koenen

Jezelf in gezicht slaan?!

Jawel!Je hoort het goed.

Hier in Nickerie sla je jezelf toch zo'n 5 maal per dag in je eigen gezicht!

waarom!

Maskita boi!
Toemsi foeroe!

Teveel muskieten hier dus. en ze zitten vaak op je gezicht en midden in een les sla je jezelf dus gewoon in je gezicht om ze te doden. zeer bizar. tochwel.

Vanochtend hadden we bij onze achterbuurman, Den een graffiti op z'n barber shop gemaakt. Hij was er erg blij ermee. Hij is ook een onderzoeker en vriend van vele van de elders.

De spanning loopt op voor overplaatsingen. deze keer verwachten we veel veranderingen. Ik ben al zo lang hier. 6 maanden in een rij en in het begin al 6 weken dus wat zal het worden!? Misschien toch buiten Suriname?! We zullen zien.

Ik heb veel geleerd deze week over dat we ons licht moeten laten stralen. Met onze goede werken moeten we laten zien dat we God verheerlijken en we moeten ons zelf verheffen boven alles dat duister en niet goed is. Er is hier zoveel toverij en slechte dingen en ik voelde laatst onze opdracht hier; dat we ons er boven moeten stellen en Christus volgen en een licht zijn in dit mooie distrikt Nickerie. Ik probeer alles te doen wat ik kan doen en deze week hebben we bijzonder veel succes gezien. Zoveel geweldige mensen.

Eén van de mensen was Donna. een Inheemse vrouw (ingi, amerindian, indiaan). We hadden van iemand gehoord dat we een huis moesten bezoeken met veel apartementen en waar veeeeeel guyanese mensen wonen. dus we gingen er langs. We spraken met wat mensen die daar beneden zaten, maar ze waren niet te geintresseerd. Dus ik dacht. "boi dit gaat niets worden" en we draaiden ons om en Donna kwam net de deur uitlopen. Ze groette ons en we praatten met haar. Ze was heel vriendelijk en ze geloofde sterk in Christus, konden we uit haar verhaal horen. We deelden onze unieke boodschap en ze vond het heel leuk. Ineens zei ze. Geloof je in dromen? J,awel zeiden we. Ze vertelde dat ze over veel mensen gedroomd had in haar leven maar nooit over witte mensen. 3 weken geleden had ze een droom gehad over 2 witte mannen die bij haar bij de deur kwamen en die vertelden een boodschap, die overkwam als "alles zal goedkomen". echt bijzonder. Ik getuigde tot haar dat we discipelen van Christus zijn en dat we daar waren om haar te helpen dichter tot Hem te komen. Ze bedankte ons duizendmaal en we gaan deze week weer bij haar langs om meer uit te leggen. Dat was een bijzondere ervaring.

Ik heb een klein zangvogeltje voor ons huis gefotografeerd, elke ochtend zingt het voor ons.

Het werk gaat heel hard nu en we zullen goede weken hebben hier.

ik dank jullie vriendelijk.

lobi

e. koenen

After all we can do

Na alles wat we hebben gedaan.

Het is door genade dat we gered worden.
Iets wat ik duidelijk merk. Soms voel ik me totaal zwak en dat ik niet aankan wat ik moet doen. Ik doe alles, maar dan ook alles wat ik kan doen en zelfs dan vaak is het niet genoeg. Mooi is het dan om te merken dat je word opgetilt en er doorheen geholpen door de macht van de verzoening. Ik weet dat op dat moment Christus door wat Hij voor ons gedaan heeft, ons de kracht geeft om uit te stijgen boven ons zelf. Dat merk ik iedere dag weer in dit werk. Zeker nu met de uitdaging van taal voor mijn collega.

Ik had een boot van iemand gespoten met de spuitbus. Dat was zeker een leuke ervaring. Ik had maar 20 minuten ervoor, dus het was even snel, maar ze waren heel blij erover. De naam Wierin is de naam van de kleine jongen. Gekke Wierin roepen ze soms ,want hij is heel grappig en wil altijd bidden als we bij de fam. Bedesi op bezoek zijn. Hij is 3 jaar en als z'n zusje hem dan helpt in het gebed door iets voor te zeggen zegt hij dat ze weg moet gaan, want hij wil het alleen doen. Geweldig:)

We hadden veel meegemaakt deze week.
Ten eerst wil ik iedereen condoleren met het overlijden van Loes Dongo uit de wijk Zoetermeer. Ze werd begraven hier in Paramaribo afgelopen woensdag en door een dag eerder in de stad te zijn voor de vergadering, kon ik er nog bij zijn op haar begrafenis om haar nog de laatste eer te betuigen. Ik heb haar zussen heel goed gekend en was erbij toen beiden waren gedoopt in Blauwgrond, zuster Harlequin en haar zoon en zuster Marina Dongo. Zij zijn beiden enorm beinvloed door hun zus die al 5 jaar van de kerk lid is. Ze zijn lid geworden door haar sterke getuigenis en haar aanmoedigingen, zelfs in eentijd van ziekte en lijden. Dat is één van de geweldige dingen die ze nalaat. 2 sterke zussen van haar die geweldige leden zijn van de Kerk. Ik wens alle nabestaanden en vooral naaste familie veel sterkte in dit grote verlies.

Van de week waren we gewoon ergens aan het fietsen waar we bijna nooit gefietst hebben en er was een man, die ons groette. Dus we praatten met hem en hij nodigde ons uit om met hem te spreken. Hij was echt cool. Hij had een groot verlangen om te leren en stelde vraag na vraag en alles beantwoorden we met de schriften, zowel de Bijbel als het Boek van Mormon. We zagen dat hij rustig werd. Toen we hem op een stuk wezen dat hij herboren kan worden door gedoopt te worden, zei hij "Dat wil ik. Daarvoor wil ik me voorbereiden" Hij wilde zelfs zijn baan die een beetje slecht is, meteen op zeggen. Hij voelde helemaal anders en nu is hij zich aan het voorbereiden om deze stap te maken aan het eind van de maand. Hij had plannen om naar een ander land te verhuizen om z'n leven te veranderen, maar door deze tekst heeft hij begrepen dat hij werkelijk een ander mens kan worden. door Christus.

er is geen andere weg.

bedankt allemaal voor de gebeden en steun.

foeroe. lobi

Een kwart vol

Half leeg, half vol.
het is maar net hoe je er naar kijkt.

In dit geval is mijn zending nog een kwart vol.
Gisteren heb ik mijn 1.5 jaar punt bereikt, dat betekent dat ik nog een half jaar zending heb. een kwart van de zending nog over dus om een verschil te maken.

Nog even alles geven wat erin zit. Alles en alles. Dit is de tijd en er is geen andere tijd.

In dit leven maken we keuzes die voor eeuwig blijven doorklinken en op zending wen je daar al aan. Het is een soort van mini leven waarin je kunt meemaken hoe kort de tijd eigenlijk is en hoe snel alles kan gaan en dat je de juiste keuzes moet maken want het houdt een keer op....

Er was algemene conferentie ( vergadering in Salt Lake City met leiders van de kerk, die wereldwijd via satelietuitzendingen live kan worden bijgewoond) We konden naar de boodschappen van de conferentie luisteren. Ik was de hele tijd met warmte vervuld en het voelde alsof ik met licht was gevuld. Ik weet dat het komt, omdat er waarheid word gesproken. Er is werkelijk een last van m'n schouders af nu. Het voelt erg prettig en ik ben er erg dankbaar voor. De profeet en zijn apostelen word letterlijk geinspireerd door God en ze zijn Zijn boodschappers hier op aarde. Ik was naar de conferentie gegaan met vele vragen in mijn hart en vele verlangens om leiding te krijgen en ik heb hele papieren vol geschreven met antwoorden die ik van de Geest had ontvangen.

Dat was ook één van de grootste boodschappen deze keer, dat we werkelijk geleid kunnen worden door de Geest en dat er altijd hoop is. Ook dat we niet kunnen harder lopen dan we kunnen en dat we dat ook niet hoeven, maar dat we wel ijverig ons best moeten doen. De andere boodschap was zeker een herhaaldelijke waarschuwing over seksuele overtredingen en vooral over het grote gevaar van pornografie, de verslaving er aan en hoeveel het ons vernietigt en ons hart versteent, zodat de Heilige geest niet tot ons kan spreken.

Er werden geen doekjes om gewonden en dat maakt het zo mooi. De waarheid hoeft niet verbloemt te worden maar is zoals hij is.

Ik weet dat God leeft en ons leidt en liefheeft. Hij wilt niets anders dan ons gelukkig maken en het eeuwig leven geven. toch dwingt hij ons nimmer.

Ik kies zelfstandig ervoor om Hem te gehoorzamen en daar heeft niemand me toe gedwongen. Ik kies ervoor omdat ik Hem liefheb.

De Kerk is waar en het evangelie redt levens.



bedankt voor alles voor jullie aanmoedigingen en gebeden.

lobi.

e. koenen

Leki wan faya

Als een vuur.


Een getuigenis voelt als een brandend vuur in je hart.
een getuigenis kun je niet zien of vasthouden.
je kunt er geen tastbaar bewijs voor geven ook.
dat heeft God zo gedaan, omdat Hij wilt dat we geloof hebben.
met een bewijs zouden we geen geloof meer nodig hebben.
wanneer we ons geloof in God stellen zullen we zien dat Hij ons beloont.
en dat het ons geluk geeft en vervolgens groeit onze getuigenis.
en daarmee ook ons geloof.
wat werkt als een opwaartse cirkel.

wat geloof niet is.
of iemand nu wel of niet in God gelooft.
verandert niets aan de waarheid.
als ik jullie vertel dat ik nu een rode pen vast heb.
en jullie geloven me niet.
zal de kleur van de pen niet veranderen.
het enige wat er verandert, of je nu wel of niet in God gelooft
is je eigen leven en geluk.
wanneer we in Hem geloven en leven op Zijn manier kan Hij ons helpen
en word ons leven mooier dan ooit.
beter dan wij zelf kunnen.
wanneer we niet willen geloven in God.
dan kan Hij ons gewoonweg niet met alles helpen.
omdat wij ons leven in onze eigen handen houden.
en op onze eigen voorwaarde leven.
dan hebben we helaas geen belofte van zegeningen van onze God.
een liefdevolle Hemelse Vader.
die alles doet en vraagt van ons alleen maar uit liefde en om geen enkel andere reden.

Dit getuigenis heb ik gekregen op zending, het is mij meer waard dan al het geld op aarde.
het drijft mij voort als wind in een zeil.
wanneer ik niet weet wat te doen voel ik warmte in mijn hart en is het als brandstof voor een voertuig.
Het laat je volhouden wanneer je zouden opgeven.
het geeft richting wanneer we zouden verdwalen.
het tilt je op wanneer je zou vallen.
het laat je doorgaan wanneer je zeker zou stoppen en naar huis gaan.
en laat je omhoog kijgen wanneer je je hoofd zou laten zakken.
het laat je leven voor het beste wanneer je slechts zou leven om te overleven.

het is mijn alles en het mooie ervan.
wanneer je het deelt wordt het niet minder.
maar juist meer.
als een vlam die brandt in je hart en anderen aansteekt en zelf alleen maar groeit.

dat is het wonder van het evangelie.
van onze Heiland en verlosser.

Jezus Christus.

Mijn ervaring van deze week die indrukwekkend was, is dat we gewoon rondreden en een vrouw uit Guyana ons stopte op straat vol tranen en riep: "Broeder....Ik geef het op. Als ik vergif had zou ik het drinken." Ze had allemaal krassen over haar lichaam en ik vroeg wat er was gebeurd en ze zei dat ze het zelf had gedaan. Ze was helemaal overstuur, omdat ze zo eenzaam was en de man waardoor ze haar land had verlaten bleek aan drugs te zijn waar ze een beetje laat achterkwam. Ze zat er helemaal door heen. Echt droevig. Ze was in tranen en zei dat ze niet meer kon. Ik dacht: "Boi wat kan ik doen?"Gewoon haar uitnodigen voor de kerk kon ik niet. Ze had geen woning meer zei ze, omdat haar man haar eruit had gegooid, dus langskomen konden we ook niet. Ik dacht. "Boi wat kan ik doen om haar te helpen." Ik ging met haar praten en stelde haar allemaal vragen, om te weten wat ik kon doen en om haar kalm te maken. Toen liet ik een plaatje zien van Christus en vertelde dat hij de mensen leerde dat als ze Hem in hun leven hadden, ze niet zouden dorsten of hongeren en dat Hij al onze gevoelens kent. Ze kon niet lezen maar ik gaf haar het boekje en ze was een beetje meer rustig gelukkig. Ik had het gevoel haar vol vertrouwen te zeggen dat ze naar haar oude werk kon gaan en dat mensen haar daar verder met eten en onderdak konden helpen. Ze was een beetje meer rustig en ze beloofde me dat ze daarheen zou gaan. Met een klein beetje meer rust en een plaatje van Christus liep ze bedankend bij ons weg. Ik was blij dat ik haar een beetje kon helpen en haar geloof in Jezus mocht versterken.


De Kerk is waar.


lobi

e.koenen